To δάσος Ραδόσι ανήκει στον Νικόλαο I. Σωσσίδη, επιχειρηματία με διεθνή δραστηριότητα, γνωστού για τις πολύπλευρες επαγγελματικές του δραστηριότητες στον τραπεζικό, χρηματοοικονομικό και εμπορικό τομέα.
Η οικογένεια Σωσσίδη είναι μια από τις γνωστότερες οικογένειες ευεργετών του Νυμφαίου, με μεγάλο έργο για την ανάδειξη και διάσωση της αρχιτεκτονικής και πολιτιστικής του κληρονομιάς. Πολλά από τα μέλη της έχουν τιμηθεί με πλήθος διακρίσεις, για την κοινωνική τους προσφορά, ενώ ο πατέρας του Νικόλαου Ι. Σωσσίδη, πρέσβης Ιωάννης Ν. Σωσσίδης, υπήρξε διπλωματικός και πολιτικός σύμβουλος 4 πρωθυπουργών της Ελλάδας.
Η ιστορία της οικογένειας ξεκινά από τη Μοσχόπολη της υπόδουλης Ηπείρου, από όπου κατάγεται. Το 1762 λίγο πριν από την καταστροφή της πόλης μετακομίζει στην Θεσσαλονίκη και αργότερα χτίζει το πρώτο αρχοντικό της οικογένειας στον ορεινό οικισμό Νέβεσκα, σημερινό Νυμφαίο.
Η οικογένεια Σωσσίδη ασχολήθηκε με το εμπόριο καπνού από τον 18ο αιώνα αναπτύσσοντας εμπορική και βιομηχανική δραστηριότητα στην Κωνσταντινούπολη, το Αμβούργο, την Αίγυπτο και την Ελλάδα. Ο Νάνος Σωσσίδης οργάνωσε στην Ελλάδα τον Εθνικό Οργανισμό Καπνού κάτι για το οποίο παρασημοφορήθηκε από το Χαρίλαο Τρικούπη. Σήμερα στο Νυμφαίο διασώζονται τα δύο αρχοντικά των αδελφών Κωνσταντίνου και Ιωάννου Θ. Σωσσίδη ανεγερθέντα το 1867.
Ο Νικόλαος Σωσσίδης παρότι ζει μόνιμα πλέον στη Μεγάλη Βρετανία δεν ξεχνά ποτέ τον τόπο καταγωγής του και συνεχίζει την οικογενειακή παράδοση, με πλήθος ευεργετημάτων για το Νυμφαίο και την ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας.
Ο πανέμορφος ναός του Αγίου Νικολάου, προστάτη των ναυτικών, των ταξιδιωτών και των Νεβεσκιωτών που ταξίδευαν στην Ευρώπη, Κωνσταντινούπολη, Αίγυπτο και Μέση Ανατολή αναστηλώθηκε το 2000 με δωρεά του, ενώ η απόκτηση του δάσους Ραδόσι συνδέεται με την επιθυμία του να δημιουργήσει ένα καταφύγιο άγριας ζωής, όπου η φύση θα προστατευθεί και θα αφεθεί να μεγαλουργήσει μακριά από βίαιες και λανθασμένες παρεμβάσεις.
Η περιβαλλοντική ευαισθησία του Νικόλαου Ι. Σωσσίδη και η φιλοδοξία του να δημιουργήσει ένα προστατευόμενο βιολογικό πάρκο, πρότυπης διαχείρισης της τοπικής χλωρίδας και πανίδας έχουν απαιτήσει επενδύσεις σημαντικών κεφαλαίων, για την αειφόρο διαχείριση του δάσους.
Τελικός στόχος του ιδιοκτήτη παραμένει η ξυλοπαραγωγική, οικολογική και αγροτουριστική εκμετάλλευση του δάσους, με απώτερο σκοπό την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη των κατοίκων της περιοχής αλλά και η παρότρυνση των όμορων δασοκτημόνων, για μια νέα διαχειριστική προσπάθεια με περιβαλλοντική ευαισθησία, που θα σώσει τα διαρκώς υποβαθμιζόμενα δάση του Νομού Φλώρινας.